Home

Een berichtje vanuit het altijd levendige Kaapstad!

Op 21 maart zijn Anke en ik vertrokken bij Mother of Peace en zijn we aan onze trip door Zuid-Afrika begonnen. We zijn gevlogen van Durban naar Port-Elizabeth en hebben daar een auto gehuurd om vervolgens de Garden Route te kunnen afleggen!

We zijn begonnen in Jeffrey's Bay, een kleine kustplaats vlak na Port Elizabeth. De rit er naar toe was redelijk spannend, want het stuur rechts en links rijden is natuurlijk heel anders dan in Nederland! Een of twee keer de ruitenwissers aan in plaats van het knipperlicht was wel de grootste fout. We zijn daar naar een waterval geweest en hebben een stukje gelopen over het strand.

Het afscheid is dan toch echt genomen vanochtend. Mijn lieve kleine kindjes: The Boss en Prince Charming! En naturlijk de rest van de kinderen niet te vergeten. Tegen de oudere kinderen heb ik vanaf het weekend al gezegd dat we woensdag zouden vertrekken. Dinsdagmiddag hadden we namelijk nog een afscheids-braai op een ander project van Be More: The Farm. Dus die middag was ook al weg met de kinderen. De meeste kinderen begrijpen het en wensen je weer succes in Holland en zeggen dat ze je wel gaan missen. Maar voor hen is het natuurlijk heel gewoon dat er vrijwilligers komen en gaan. Voor ons was het echter iets lastiger.

Een tijdje geleden, maar hier is weer een berichtje uit Zuid-Afrika! Het avontuur zit er nu bijna op bij Mother of Peace. Het is echt een top tijd geweest en de tijd is voorbij gevlogen! Woensdagochtend om 6 uur vertrekken we van het project naar het vliegveld om te vertrekken richting Port-Elizabeth. Daar gaan we op jacht naar een auto om de Garden Route af te leggen. We hebben deze een heel klein beetje voorbereid, en verder gaan we op pad en kijken we wat we tegenkomen. We willen onder andere naar Jeffrey’s Bay, Knysna, Plettenberg Bay, MosselBay, Oudtshoorn en nog wat mooie kustplaatsen. Vervolgens hebben we nog 4 of 5 dagen in Kaapstad en vertrekt onze georganiseerde reis op 4 april.

Vandaag weer op tijd mijn bed uit gegaan om met Anke en Manon naar een Zulu experience en een krokodillenfarm te gaan. Willie was er mooi op tijd, om 9 uur. Het was ongeveer een uurtje rijden, waarin we heel gezellig allemaal Nederlandse nummers hebben meegezongen. Maar goed dat een blog geen geluiden weergeeft!

Rond 10 over 10 kwamen we aan bij pheZulu safaripark. We hadden net de show van de Zulu cultuur gemist om 10 uur, dus we besloten eerst langs de krokodillen en de slangen te gaan om vervolgens de Zulu show om half 12 bij te kunnen wonen.
We liepen een gang door en kwamen terecht in een soort dierentuin met een aantal grote (en kleine) krokodillen bassins. De baby-krokodillen zijn echt ontzettend klein! We mochten ze helaas niet vasthouden, waar we wel een beetje op gehoopt hadden. Het is heel apart als je bedenkt dat de baby’s net zo groot worden als de krokodil ‘Junior’, van 4,5 meter lang, en ontzettend oud! Enorme beesten om te zien.

Hier een paar foto's bij de verhalen van mijn weekendje Drakensberg en Lesotho, de tour door Durban (by Night), en foto's van de babyroom en de playground op het project zelf!

Enjoy!

PS: binnenkort een update over het sponsorgeld!

Op het project zijn er vele dingen aan de gang! We zijn allemaal druk met de kinderen en de activiteiten hier bij Mother of Peace, maar zoals jullie gelezen genieten we ook wel van onze weekendjes!

Allereerst zijn de zwemlessen druk begonnen. De daycare kinderen uit klasje drie hebben elke maandag, woensdag en vrijdag zwemles van 10 tot 11 en de schoolgaande kinderen hebben zwemlessen op de woensdag en vrijdag van half 4 tot half 5. Ze genieten er (bijna) allemaal van! Sommigen zijn erg bang om het water in te gaan, en dan vooral met hun kopje onder water. Het is erg leuk om te zien dat sommige kinderen je een beetje vertrouwen en toch op je schouders gaan hangen om het water in te gaan.

We kregen de kans om met de zoon van onze taxichauffeur een tour door de arme wijken van Durban te maken op een dinsdagavond. Doen natuurlijk! Ik was heel erg benieuwd hoe Durban er uit zag en of je inderdaad een groot verschil tussen arm en rijk zou zien... Nou, er zijn enorme verschillen!

Het ene moment kijk je een enorm terrein met sjeks. Allemaal zelf gemaakte hutjes en een paar containers door de overheid neer gezet waar de mensen naar de WC konden gaan en hun water konden halen. Maar voor de meesten was dit te ver lopen en deden ze hun behoeften buiten. Er zitten geen vloeren in deze sjeks, dus als het regent dan komt alles weer boven de grond... Beeld je maar eens in hoe dat gaat stinken...

Wat maak ik hier een hoop dingen mee en wat vertel ik er eigenlijk weinig over op mijn blog! Dus ik heb mezelf opgelegd om vandaag eens even wat te gaan schrijven over mijn eerste weekend weg (deze blog), over Durban (blog 2) en een update over het project (blog 3). Een dagje schrijven dus, maar wel met een tussenstop, want ik heb vast nog andere dingen te doen hier! Onder andere vandaag 'the real Zulu experience', een tripje naar de townships.

Het weekend naar Drakensberg en Lesotho was echt top! Ik ging met Anke, Klaartje en Trijntje (van andere projecten) en met een meisje wat we daar hebben ontmoet: Femke! Gezellig, 5 Nederlanders en een aardige Afrikaanse gids!

Weer een berichtje vanuit Zuid-Afrika! Begin hier al aardig te wennen aan het weer, het ritme, de mensen en het land! Elke ochtend begint voor mij om kwart over 7. Ik word al bijna niet meer wakker van de kerkklok (die naast mijn huisje staat!) om kwart voor 6. Om half 8 ga ik dan ontbijten met een paar mede-vrijwilligers en iets voor 8 uur ga ik naar mijn huisje om de twee jongens op te halen voor de daycare. Ze zijn altijd wel blij als ik ze kom ophalen; ze komen op je afrennen en pakken je hand vast om mee te lopen naar de daycare.

Wow, wat een indrukken doe je hier op!

Gister heeft Byron nog eens veel over het project verteld: de kinderen, de regels, de do's en de dont's en het programma. Hij was nog druk bezig met het programma omdat ze een aantal veranderingen er in wilden brengen. Vroeger waren er eigenlijk nooit regels, en in de loop der jaren zijn er meer regels gekomen en daarmee ook meer structuur. Dit is makkelijker voor zowel de vrijwilligers als voor de kinderen. Maar je moet de meeste tijdsindelingen niet zo strak nemen, want alles gaat hier wel op z'n Afrikaans.

Op zondag 29 januari begon het avontuur en vertrok ik richting Brussel met de hele familie. Lekker met z'n viertjes op de achterbank, dat ga ik in ieder geval niet missen! Op Brussel aangekomen stond Anke daar al met haar ouders en konden we onze bagage inchecken. Helemaal doorgelinkt naar Durban, onze eindbestemming werd er gezegd.

De vlucht verliep goed en al snel waren we in Ethiopië en konden we door naar Johannesburg. Daar aangekomen toch voor de zekerheid nog even een keer gevraagd of onze bagage doorging naar Durban. Werd geregeld, maar we vertrouwden het niet helemaal. We kwamen toch langs de bagage-band, dus we besloten toch maar heel even te kijken. En wat kwam daar voorbij? Onze koffers! Van de band gepakt en opnieuw ingecheckt dus!

Nu is het toch echt (bijna) zover! De tentamens zijn gemaakt, alles hier thuis is netjes achter gelaten en de koffers staan volgepropt klaar voor de reis.

Over een uurtje in de auto richting Brussel om daar te vertrekken naar Zuid-Afrika voor drie maanden! Om 19.55 vanavond vertrekt de vlucht en met twee tussenstops landen we uiteindelijk om 16.15 lokale tijd in Durban.

In Durban worden we opgehaald door een busje en worden we naar een hotel gebracht waar ook andere vrijwilligers van andere projecten de nacht doorbrengen. Als het goed is krijgen we daar ons eerste Afrikaanse gerechtje: Durbanese curry!
De volgende dag vertrekken we naar ons vrijwilligersproject Mother of Peace. Ik kan daar meteen voor postbode gaan spelen, want ik heb van een oud-vrijwilliger een paar brieven mee gekregen voor de kinderen daar! Ik heb er zin in! Ben erg benieuwd naar de vele ervaringen die we gaan op doen aan de andere kant van de wereld!

Over 23 dagen vertrek ik samen met Anke Derks (http://ankederks.be-more.nl/) naar Zuid-Afrika! Wij gaan daar met een aantal mede-vrijwilligers acht weken vrijwilligerswerk doen op een weeshuis. Hieronder een beschrijving van het weeshuis en onze taken:

Midden in het glooiende heuvellandschap van Lower Illovo ligt, verscholen tussen de suikerrietvelden, Mother of Peace. Het is een thuis voor zo'n 75 kinderen, van baby tot 21, die zijn verlaten, seksueel zijn misbruikt, geen ouders meer hebben of om een andere reden niet meer thuis kunnen wonen. De kinderen wonen in kleine huisjes, elk met een huismoeder die voor ze zorgt. In ieder huisje wonen 6 of 7 kinderen, jongens en meisjes van verschillende leeftijden door elkaar.